ادبیات فارسی هشتم
شعرخوانی
شمایل: چهره، شکل
فروتن: متواضع، خاکی
کُهنسال: پیر
خوف: ترس، وحشت
مجمع الجزایر:مجموعهای ازچند جزیره که درکنارهم قراردارند
موّاج: خروشان
مؤدب: با ادب
پوپک: هدهد
رویینتن: کسی که بدنی قوی و آسیب ناپذیر دارد
بهغایت: بینهایت، بسیار زیاد
جرأتمند: شجاع
برخی از ابیات که نیاز به معنی داشته آورده شده
ای ایستاده درچمن آفتابی معلوم
ای وطنی که مانند درختی درسبزهزاری مقابل آفتاب روشن قرارگرفتهای.
ای آفتاب شمایلِ دریادل
ای وطن ظاهرت مانند آفتاب است
و دل تو مانند دریا بزرگ و وسیع است.
و بیش از آنکه من خوف تبر را نگرانم
بیشتر از آنکه من از ترس تبر نگران باشم...
و مادران صبوری داری
و مادران شکیبا و بردباری داری
و پدرانی به غایت جرأتمند
و پدرانی در اوج دلیری
ای مجمع الجزایر گلها، خوبیها!
ای مجموعهای از جزیرههای گل و خوبی!
ای بهار استوار!
ای بهار پابرجا و همیشگی
ای اقیانوس موّاج عاطفه و خشونت ...
ای اقیانوس پرموج مهربانی و خشم...
ای شکیبای شکوهمند!
ای بردبار باشکوه!
-چهقدربه اقیانوس میمانی
چهقدر به اقیانوس شبیه هستی (وسیع و با عظمت هستی.)
دردورهای کویرطبس
آن اتفاق
یادت هست؟
اشاره داردبه حادثه ی ۱۳۵۹ که درآن چند هلیکوپتر آمریکایی قراربود در عملیاتی مخفیانه وارد ایران شوند و رسیدند، توفان شن باعث شد چندتا از هلیکوپترها سقوط کنند و بقیه مجبور به بازگشت شوند.
به این ترتیب عملیات آنها فقط با یاری خداوند بدون دخالت نیروهای ایرانی ناموفق ماند.
از آسمان سبز نوشته سلمان هراتی