ولکن سقفی بی ستون و این عجب تر است ...
حسین بن خالد گوید: به امام رضا(ع) عرض کردم معنای آیه «والسماء ذات الحبک» چیست؟
فرمود: آسمان به زمین بسته شده است، در اینجا امام انگشت های مبارکش را داخل هم به طور مشبک قرار داد.
راوی می گوید: عرض کردم: چگونه آسمان به زمین بسته شده است؟ در حالی که خدای تعالی می فرماید: «رفع السموات بغیر عمد ترونها» خداوند آسمان را بدون پایه و ستون نگه داشته است.
امام فرمود: سبحان الله! مگرخداوند نمی فرماید: «بغیر عمد ترونها» یعنی بدون پایه و ستونی که آن را می بینید؟
عرض کردم: بلی
فرمود: پس پایه هست ولی شما آن را نمی بینید؟
عرض کردم: فدایت شوم، پس مطلب چگونه است؟
امام دست چپش را باز کرد و دست راست را بر روی آن قرار داد و فرمود: این زمین دنیا و آسمان دنیاست که بالای آن گنبد است، زمین دوم روی آسمان دنیا است، روی آسمان دوم گنبد است زمین سوم روی آسمان دوم است، روی آسمان سوم گنبد است و مطلب همچنین است تا زمین هفتم که روی آسمان ششم است و روی آسمان هفتم گنبد است، عرش رحمان روی آسمان هفتم است، و این است معنای قول خدا «خلق سبع سموات و من الارض مثلهنّ ینتزّل الامر بینهنّ» و صاحب امر عبارت از نبی(ص) و وصی بعد از او یعنی علی(ع) می باشد و او بر روی زمین است و امر از بالای آسمان و بین آسمان ها و زمین ها به او نازل می شود.
عرض کردم: زیر پای ما جز یک زمین چیزی نیست؟
فرمود: زیر پای ما جز یک زمین نیست، آن شش زمین بالای ما می باشد.
--------------------------------------------------
فهرست منابع :
۱-تفسیر قمی/ج۴/ ص۵۰۲- ۵۰۳،
۲- بحارالانوار/ج۵۷/ص۷۹،
۳-تفسیر صافی/ج۶/ص ۵۴۷
برچسبها: درس دوم کتاب نهم
