ادبیات رویکرد تربیتی ( کلاس شیشه ای )

ابلغ(رساتر)

اثاث(وسایل خانه)

اتلال(تپه ها)

اثم(گناه)

اثیر(بالای کره زمین)

عسیر(دشوار)

اَخَس(بد تر)

احسان(نیکی کردن)

احتظاظ(خوشحالی،بهره)

ارضاﺀ(خشنود ساختن)

اریکه(تخت)

آجل(آینده)

استرضاﺀ(طلب خشنودی)

اسراف(زیاده روی)

اشباه(مانندها)

ارض(زمین)

اذل(خوارتر)

اَقرب(نزدیک تر) ، عَقرب (کژدم)

اَشیاع(پیروان)

اِقناع(قانع کردن)

افصح(خوش بیان تر)

اَقارب(نزدیکان)

اَلَم(درد)

الیم(دردناک)

اِلغاﺀ(از کارانداختن)

امر(فرمان)

اَمَل(آرزو)

انتساب(نسبت داشتن)

انزجار(بیزاری)

اَوان(هنگام)

بَأس(خشم،شدت)

بحر(دریا)

برائت(بیزاری)

بَست (پناه ،فعل بست)« فارسی »

بهاﺀ(روشنی)

تابع (پیروی کننده)

تأویل(برگرداندن)

تألّم(درد ناک بودن)

تأدیه(اداکردن)

تحدید(حد ومرزمعین کردن)

تحلیل(حل کردن)

تحیّت(زنده بادگفتن)

تعویذ(پناه بردن)

تغلّب(به زورگرفتن)

تفریغ(تمام کردن حساب)

تکثّر(زیاد شدن)

تکثیر(زیاد کردن)

تین(انجیر)

ثبت(یادداشت کردن)

ثری(خاک وزمین)

ثَمَن(بهاوقیمت)

سفر(کوچ کردن)

سَمَر(افسانه شب)

ثَمین(گران بها)

ثَناﺀ(ستایش)

ثواب(مزدوپاداش)

جحد(انکارکردن)

جذر(قطع کردن،ریشه)

حُبوب(دانه ها)

حار(گرم)

حارث(برزگر)

حراثت(برزگری)

حارب(جنگ کننده)

حَرَم(مکان محترم)

هضم(گوارش)

حاسد(بد خواه)

حلیله(زن عقدی)

حمزه(اسم خاص)

حائز(شایسته)

حور(فرشته)

حوزه(انجمن)

رائی(بیننده)

رازی(منسوب به شهرری)

رضاء(خشنودی)

زاغ(کلاغ سیاه)

زخم(جراحت)«فارسی»

زراعت(کاشتن)

زمین(کره زمین)« فارسی»

زاهر(درخشنده)

زُهور(گل ها)

سبا(اسم خاص)

سبقتپ(پیش افتادن)

ساعد(بازو)

سَتر (پوشش)

ستور(حیوان سواری) « فارسی»

سُتوه(به تنگ آمده) « فارسی»

سِحر(جادو)

سد(بستن)

سدید(محکم)

سریر(تخت)

سریع(تند)

سِفر(کتاب)

سفیر(فرستاده)

سَلب(کندن ودورکردن)

سلیب(کنده شده)

سلاح(اسباب جنگ)

سُم(پای جانداران)

سوره(قسمتی ازقرآن مجید)

سُوَر(سوره ها)

سور(دیوارقلعه)

سَوط(تازیانه)

سیف(شمشیر)

شست(انگشت ابهام)

ضیاء(روشنایی)  

عزم(قصد وآهنگ)

عزیمت(آهنگ-دعاوافسون)

غالب(چیره)

غدیر(گودال آب)

غزاء  (جنگ)  غذاء(خوراک)

غُزات(جنگجویان)

حائل(فاصله)

حیات(زندگی)

ختا(اسم خاص)

ذرع(واحد اندازه طول)

ذقن(چانه)

ذکی(باهوش)

ذلّت(خواری)

ذمیمه(نکوهیده)

ذمائم(جمع ذمیمه)

ظل(سایه)

ذمّ(بدگویی)

غربت(دوری ازوطن)

غرابت(نامناسب بودن)

غریب(دورازوطن)

غمز(سخن چینی)

غَوث(فریادرسی)غَوص(فرورفتن درآب)

غیاث(فریادرس)

فائز(رستگار)

فَترت(شکست وناتوانی)

فتور(سستی کردن)

فَراغ(آسودگی)

فاسد(تباه)

کثره(زیادی)

مقنّی(چاه کن)

مأمور(امرشده)

مأمول(آرزو)

متألّم(دردناک)

محجور(ممنوع)

محذور(پرهیز شده)

محسن(مرد نیکوکار)

مرئی(دیده شده)

مزمار(نی لبک)

مستور(پنهان)

مستغل(صاحب ملک وغله)

مصائب(گرفتاری ها)

مغلوب(شکست خورده)

مفرغ(نام فلزی است)

منسوب(نسبت داده شده)

منزجر(بیزار)

ناظر(بیننده)

نثر(پراکندن-ضدنظم)

نحر(کشتن شتر)

نذیر(ترساننده)

نَسَب(بستگی خانوادگی)

نغز(خوب وپسندیده) « فارسی»

نواهی(نهی کننده ها)

وَهی(سستی)

هوا(گازتنفسی اکسیژن وازت ...)

ابلق(سیاه وسفید)

اساس(پایه)

اطلال(مکان بلند)

اسم(نام)

اسیر(گرفتار)

عصیر(فشرده شده)

اَخَص(ویژه)

احصان(زن گرفتن)

اهتزاز(جنبش کردن)

ارضاع(شیر دادن)

عریکه(خوی ومنش)

عاجل(شتابنده،دنیا)

استرضاع(شیر خواستن طفل)

اصراف(گرداندن)

اشباح(جمع شَبَح)

عرض(پهنا)

اضل(گمراه تر)

اَغرب(دورتر)

اشیاﺀ(چیزها)

اِغناﺀ(بی نیاز ساختن)

افسح(گشاده تر)

عقارب(کژدم ها)

عَلم(بیرق)

علیم(دانا)

القاﺀ(تحریک کردن)

عَمرو(اسم عربی)

عمل(کار)

انتصاب(گماشته شدن)

انضجار(دلسردی)

عوان(پیشکار)

بَعث(برانگیختن)

بهر(برای،قسمت) « فارسی »

براعت(چیره دستی درعلم وادب)

بسط(گستردن،فراخی)

بها(قیمت) )« فارسی »

طابع(چاپ کننده)

تعویل(تکیه کردن)

تعلّم(یاد گرفتن)

تعدیه(متعدی کردن)

تهدید(ترساندن)

تهلیل(لااله الاالله گفتن)

تهیت(آماده کردن،تهیّه)

تعویض(عوض کردن)

تقلّب(نادرستی کردن)

تفریق(جداکردن)

تکسّر(شکستگی)

تکسیر(زیادشکستن)

طین(گِل)

سَبت(شنبه)

سرا(خانه)«فارسی»

سَمن(فربهی)

صَفَر(ماه دوم قمری)

ثَمر(میوه)

سمین(فربه)

سناﺀ(روشنایی)

صواب(درست)

جهد(کوشش)

جزر(کشش آب دریا)

هُبُوب(وزش باد)

هار(سگ هار)

حارس(نگهبان)

حراست(پاسبانی)

هارب(گریزان)

هَرَم(ازاشکال هندسی)

هزم(شکست دادن)

حاصد(دروگر)

هلیله(نام دارویی است)

همزه(حرف اول الفبا)

حائض(زن حیض دیده)

هور(آفتاب،خورشید)«فارسی»

حوضَه(گودال آب)

راعی(چوپان)

راضی(خشنود)

رضاع(شیرخوردن)

زاق(رنگ آبی تند)

ضخم(کلفتی)

ضراعت(زاری کردن)

ضمین(عهده دار-ضامن)

ظاهر(آشکار)

ظهور(آشکارشدن)

صبا(بادی که ازشرق بوزد)

صِبغت(صبغه-رنگ کردن)

صاعد(بالارونده)

سطر(نوشته-خط)

سطور(جمع سطر)

سطوح(جمع سطح-رویه ها)

صِهر(داماد)

صد(عدد100-گمراه)

صدید(گمراه-چرک وخون)

صریر(آوازقلم نی)

صریع(آنکه به سرگیجه دچاراست)

صِفر(تهی -خالی)

صفیر(آوازبلبل-سوت)

صَلب(به دارزدن)

صلیب(چوبه دار)

صلاح(خوشی-شایستگی)

صُم(کَر)

صورت(چهره)

صُوَر(صورت ها)

صور(شیپور)

صوت(آواز-صدا)

صیف(تابستان)

شصت(عدد60)

ضیاع(آبادی ها) ضَیاع(هدر کردن)

عظم(استحوان)

عظیمه(بزرگ)

قالب(کالبد)

قدیر(توانا)

قضاء(فرمان-حکم اتفاق)

قضات(داوران)

هائل(ترسناک)

حیاط(فضا-خانه)

خطا(لغزش وگناه)

زرع(کاشتن)

زغَن(کرکس)

زَکی(پاکیزه)

زلّت(لغزش)

ضمیمه(چسبانده شده)

ضمائم(جمع ضمیمه)

ضل(گمراهی)

ضَم(پیش چسباندن)

قربت(نزدیکی)

قرابت(خویشی)

قریب(نزدیک)

غمض(بخشیدن گناه)

قوس(کمان)

قیاس(سنجش-اندازه)

فائض(بهره مند)

فِطرت(سرشت)

فطور(خوردن روزه)

فَراق(جدایی)

فاصد(رگ زن)

کسره(حرکت زیر-ِ)

مغنّی(آوازخوان)

معمور(آباد شده)

معمول(عمل شده)

متعلّم(دانش آموز)

مهجور(دورافتاده)

محظور(منع شده)

محصن(مرد صاحب زن)

مرعی(رعایت شده)

مضمار(میدان-باطن)

مسطور(نوشته شده)

مستقل(پابرجا)

مصاعب(دشواری ها)

مقلوب(وارونه)

مفرق(محل جدایی)

منصوب(گماشته شده)

منضجر(دلتنگ)

ناضر(سبزوشاداب)

نصر(یاری کردن)

نهر(جویبار)

نظیر(مانند)

نَصْب(گماشتن -ضدعزل)

نقض(شکستن پیمان)

نواحی(اطراف)

وَحی(پیام غیبی)

هوی(خواهش نفس)